Fór í ræktina í morgun. Jíss hvað mér leið illa að ganga þarna inn. Eins og allir vissu að ég hafi ekki staðið mig (en auðvitað er þetta bara í hausnum á mér). Tók 20 mín á brettinu og þar af 3 mín í hlaup. Svo 10 mín á stigvélinni. 3×20 magaæfingar á bolta, teygði á og kom mér heim. Ætla líka fara á morgun.

Undafarið hef ég nebbla ekki staðið mig sem skyldi og hef orðið vör við að þegar ég fer upp í rúm á kvöldin fer ég einhvern vegin alltaf að hugsa um skólaárin og þau voru nú ekki neitt æðislega skemmtileg. Er svona hálf skelkuð við það að Kristó minn sé að fara í skóla. Og pínu hrædd um að hann lendi í öllu því sem ég gerði. Ekki að það hafi verið líkamlegt einelti en ef ekki einelti þá veit ég ekki hvað ég á að kalla það kannski hunsun. Vildi helst bara gleyma þessu öllu en eins og núna þegar ég fer að sofa kemur þetta allt til baka.

Jamm þetta er eins og að búa inn í svona snjókúlu sem maður hristir annað slagið. Svaka snjó flykki sem svífa voða hægt niður. Ekki alveg að ganga hjá mér ræktin (roðn). Og ekki maturinn heldur. Er búin að hesthúsa 2 stórum kalkúnabringu Subway í dag. Allt annað en ásættanlegt. Langar voða voða mikið að kaupa mér einn mán í einkaþjálfun aftur bara til að koma mér af stað aftur. En eninga meninga vantar meiri peninga. 

Ætla nú samt að koma mér í gírinn aftur. Ekki missa mig í namminu á morgun. Bara kaupa eina tegund er takmark dagsins og þá er það alls ekki snakk. Maginn hatar snakk. Ekki bland í poka (sniff). Og ekki 2 lítra gos. En fer samt í mat hjá mágkonu minni er boðið í pitsu. Mmmmm….  Jæja ætli þetta sé ekki bara fínt. Enn eitt takmark er að hætta ekki að blogga þó ég standi mig ekki í matnum.

Hey já ég varð 25 um daginn og mamma mín er besta mamma í HEIMI. Gaf mér sko gjafabréf í snyrtihús og mmm… kósý, en einn galli hehe ég þarf að ákveða hvað ég vil gera þar hehe. Takk mútter voða happý með gjöfina.

Heyrumst

Sit hér og sötra minn sheik. Svaf svo sem lengur en ætlun var. Þannig að engin rækt í dag. En ég er að fara í Byko og fá símanum mínum skipt LOKSINS. Hann er rétt um eins árs og hefur alltaf verið eitthvað klikk. Í gær reyndi pabbi minn að hringja og ég gat ekki svarað þar sem hvorugt tólið gaf frá sér hljóð. Hringdi því aftur í morgun og sagðist bara vera búin að gefast upp sem er sko löngu orðið satt. Tekur alltaf langan tíma að hitta þannig á að þú fáir són í símann. Jæja setja íþróttafötin í þvottavélina og skella sér í ræktina á morgun. Verst að ég get kannski ekki mikið, er svo illt í öðru “júgrinu” búin að fara til doksa og sagt að bíða bara þetta hlyti að fara. Vei ég og mín litla þolinmæði að bíða sko hahaha. Jæja ætli þetta sé ekki orðið fínt.